عمریست که با یاد تو می سوزم و خوشم

 

گفته بودی که بیایم چو به جـان آیی تو

من به جان آمدم اینک تو چرا می‌نایی؟

 بس که سودای سر زلف تو پختم به خیال

عاقبت چون سر زلف تو شدم سودایی 

 ^{تو در من آتشی هستی که خاموشت نخواهم کرد}

هان ای ملکوت دلدادگیم ! بیش از این در بستر خاطراتم پرسه

نزن ...این وحشی نازکدل را دمی به خود واگذار...چشمهایم این

روزها بارانی است...دلم دریا ایست که تمام وجودم را غرق یاد تو کرده ...

زندگیم پر است از رویا های تو که شبانگاه دلخوشیم اقامه بر آنها

است...این گفتن ها و نوشتنها همه و همه بیان دلسپردگی ٬

چه میگویم سر سپردگی من است...تو که نذر دلم را می

دانی...تو که آبی چشمانم را خیسی گونه هایم را بارها دیده

ای ...چشمانم را خوانده ای آنگاه که دلم هوای تو را

دارد ... دیوانگی هایم را دیده ای زمانی که سودا زده ی چشمان

مست تو می شوم...آخ چقدر دلم تنگ است برای آن نگاهای

آسمانیت ...مگر می شود تو را فراموش کرد ؟ ...مگر می شود

چشمانت را نسرایم ؟...مگر می شود آن دل عاشقت را ندید

؟...مگر می شود آن دستان گرم را پس زد ؟...مگر میشود آن

قلب تپنده ی سرشار از عشق و محبت را بر کناری نهاد ؟ تو چه

می کنی با من ؟ مگر می توان نبودنت را تاب آورد ؟... آیا می

شود بی تو رفت ؟...چگونه تو را بگذارم و بگذرم ...کاش میشد

زمان را متوقف می کردیم ...کاش میشد بهار را نگه

میداشتیم...کاش میشد بهار را نگه می داشتیم ...کاش میشد...

 نازنینم دستهایت را بگشا...چشمانم اذان توست...آغوش بگشا

سینه ام درانتظار توست....دلت را بدلم بسپار٬دلم ارزانی

توست ! دستهایت را باز کن چشمهایم را به تو می بخشم...

^{تو در من آتشی هستی که خاموشت نخواهم کرد}

 اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش

 اگه تویی انکه فقط دلم میخواد منو ببخش

منو ببخش اگه شبا ستاره هارو میشمرم

منو ببخش اگه بهت خیلی میگم دوست دارم

منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم

منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم

منو ببخش اگه واسه چشای تو خیلی کمم

تو یه فرشته ای من اگه فقط یه آدمم

منو ببخش اگه برات می میرم زنده میشم

اگه با دیونگی هام پیش تو شرمنده میشم

منو بخش اگه همش می سپارمت دست خدا

اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما

منو ببخش من نمی خوام تو رو به ماه نشون بدم

نشونیت نه به شب و نه دست آسمون بدم

منو ببخش اگه میخوام تو رو فقط واسه خودم

منو ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم

^{تو در من آتشی هستی که خاموشت نخواهم کرد}

پاورقی : 

مرا به‌ یاد نگه‌دار ، همیشه‌ در یادم‌ 
که‌ من‌ تمام‌ِ غزل‌ را به‌ چشم‌ِ تو دادم‌
مرا بِبَر به‌ حصارت‌ که‌ خسته‌ از خویشم‌
بِبَر که‌ با تو از این‌ بندِ کهنه‌ آزادم‌